۱۳۴۸ دی ۱۱, پنجشنبه

خدا

شعر


 ازپنجه در نمی زند


وقتی که میاید


   شعر


در پنجه فرو می شود


  و خون به در می زند.


                                هوشنگ آزادی ور


             


                     


 


   


  ...............................................................................................................................


 


...................................................................................................................................


 


..................................................................................................................................


 


...................................................................................................................................


 


..................................................................................................................................


 


..................................................................................................................................


 


 


 


 



 


 


 


 


 


 


 


 


آه چه لبهایی


 


ووحشتی که می کنم


 


چه می کنم


 


تلوزیون از شهاب سنگها می گوید


 


وانفجار زمین


 


اسفند دود کن


 


ما نقاط مشترک هم را هم دیده ایم


 


آه چه چشمهایی


 


گریه نکن


 


این شعر ،عاشقانه نیست


 


این شعر به خاطر کثافت است


 


گه است


 


به خاطر بیار


 


مرد شهوات بلند بالا


 


نه نمی گذارم کسی منظور شعرم را بفهمد 


 


خدا بزرگ است


 


وبرای ما پول می فرستد.


 


 


    


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 



 


 


 


 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر